خلیج فارس و امنیت انرژی چین

امروزه انرژی از مباحث تأثیر گذار در اقتصاد جهانی است و در این بحث کانون های تولید، مصرف و نیز مسیر های انتقال انرژی از اهمیت ویژه ای برخوردار می شوند. از این رو امنیت عرضه، تقاضا و انتقال انرژی در سطح بین الملل حائز اهمیت است و کشورهای دارای ذخایر انرژی از توان بالقوۀ تأثیر گذاری منطقه ای و بین المللی برخوردارند. بررسی موقعیت مناطق مختلف دارای منابع انرژی جهان، نشان دهندۀ تمرکز این منابع در منطقۀ خلیج فارس است. آمار و ارقام مربوط به ذخایر نفتی جهان در سال 2011 حاکی از آن است که از 1652.6 میلیارد بشکه ذخیرۀ نفتی ثابت شده در سراسر جهان حدود 747.5 میلیارد بشکه یعنی معادل 45 درصد آن در منطقۀ خلیج فارس متمرکز است؛ از سوی دیگر سهم این منطقه در ذخایر گاز طبیعی، بیش از 40درصد از کل ذخایر ثابت شدۀ گاز طبیعی در جهان است. یکی از کشورهایی که طی سالیان اخیر نگاه ویژه ای به خلیج فارس داشته است، چین می باشد. این کشور که میادین نفتی خود را تقریباً بهره برداری کرده است، به طور چشم گیری به نفت خلیج فارس وابسته شده است و جانشینی برای منابع انرژی این منطقه ندارد، بنابراین امنیت انرژی را می توان یکی از مؤلفه های اصلی شکل دهی به سیاست خارجی چین در خلیج فارس دانست که به عاملی حیاتی و اصلی تبدیل شده است. افزایش همکاری اقتصادی چین با کشورهای منطقۀ خلیج فارس را نیز می توان در پرتو نیازهای فزایندۀ این کشور به منابع انرژی نفت و گاز در مدیریت توسعۀ اقتصادی اش ارزیابی کرد، زیرا به رغم تلاش چین برای متنوع سازی منابع دستیابی خود به نفت و گاز طبیعی جهان، این کشور حدود 50 درصد از انرژی مورد نیاز خود را از خلیج فارس تأمین می کند که در آینده ای نزدیک به بیش از 70 درصد خواهد رسید.

علی رغم اعلام سایت ketabkhaneh.ir ، این سایت از دسترس خارج است،

یعنی اصلا وجود خارجی ندارد!!!

برای ثبت نام بن کارت بیست و ششمین نمایشگاه کتاب تهران(1392)

به آدرس زیر مراجعه نمایید:

http://tibf.net

مخصوص دانشجویان و طلاب

تا 31 فروردین مهلت ثبت نام دارید

از 7 اردیبهشت توزیع می شود...

سؤالات کنکور دکتری تخصصی روابط بین الملل سال 1386

دانشگاه آزاد اسلامی؛

برای دریافت فایل سؤالات اینجا کلیک کنید!

سؤالات کنکور دکتری تخصصی روابط بین الملل سال 1387

دانشگاه آزاد اسلامی

برای دانلود  کلیک کنید!

ما هر وقت به این وبلاگ سر می زنیم

کنتور بازدیدش! 10 تا 15تا شماره انداخته!

حالا یا این کنتور مشکل داره باید بگم اداره مربوطه بیاد درستش کنه!

یا این که دوستان خیلی حوصله ندارند به نظر دادن

و یه شاید دیگه هم هست که نمیگم!!!

سؤالات کنکور دکتری تخصصی روابط بین الملل سال 1388

دانشگاه آزاد اسلامی

برای دانلود  فایل  کلیک کنید!

«سید حسین موسویان» محقق موسسه «پرینستون وودرو ویلسون» و یکی از مذاکره‌کنندگان هسته‌ای سابق ایران در پایگاه اینترنتی «نشنال اینترست» با اشاره به تلاش‌های غرب و اتهاماتی که علیه برنامه هسته‌‌ای ایران وارد می‌کند، دلایلی را مطرح کرد که نشان می‌دهد ایران به دنبال تسلیحات هسته‌ای نیست.

وی تأکید کرد که با گذشت یک دهه از تحمیل تحریم‌های غرب علیه برنامه هسته‌ای ایران، نه تنها این تحریم‌ها به اهداف خود دست پیدا نکرده است بلکه ایران برنامه هسته ای خود را گسترش داده است و پیشرفت‌هایی را حاصل کرده است و زمان آن رسیده است که غرب به این واقعیات اعتراف کند.

دلایل زیادی وجود دارد که اثبات می‌کند ایران به دنبال بمب هسته‌ای نیست که از بین این دلایل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1)تعهدات دینی: ایران علاوه بر تعهد بین المللی به پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای «ان‌پی‌تی‌»، تعهدات دینی و مذهبی برای مخالفت با سلاح‌های هسته‌ای دارد. طبق حکم دینی و فتوای آیت الله «علی خامنه‌ای» رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، استفاده از تسلیحات هسته‌ای و هرگونه سلاح‌های کشتار جمعی ممنوع و حرام است و در عین حال این سلاح‌ها بی‌فایده، پرهزینه، مضر و تهدید جدی برای بشریت است. مقامات ایران در سال 1995 از این عقیده مذهبی مطلع شدند، در واقع این فتوا، 8 سال قبل از آن مطرح شده بود که برنامه هسته‌ای ایران برای غرب شناخته شود. جای هیچ اختلاقی نیست که مسلمانان شیعه به فتوا اهمیت زیادی می‌دهند.

موضع ایران در قبال سلاح‌های کشتار‌جمعی پیشتر مورد آزمایش قرار گرفته است. در حین جنگ ایران و عراق، «صدام حسین» رئیس‌جمهور معدوم عراق دستور داد علیه ایران از سلاح‌های شیمیایی استفاده کنند که به کشته یا زخمی شدن بیش از یکصد هزار سرباز و غیرنظامی ایرانی منتهی شد. ایران به شیوه صدام انتقام‌جویی نکرد زیرا امام خمینی طبق اعتقادات دینی، استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی را مجاز نمی‌دانست.

2) تسلیحات هسته‌ای در طولانی‌مدت سودی ندارد: طبق ارزیابی‌های ایران، مالکیت سلاح‌های هسته‌ای، تنها سود کوتاه‌مدت منطقه‌ای به همراه دارد که در طولانی‌مدت استفاده از این سلاح‌ها آسیب‌پذیر می‌شود. سلاح‌های هسته‌ای در طولانی‌مدت به رقابت تسلیحاتی در منطقه منتهی می‌شود و مصر، ترکیه و عربستان سعودی نیز زود یا دیر به این فناوری دست پیدا می‌کنند.

3) انتخاب نوع فناوری: ترکیب فنی که ایران برای برنامه هسته‌ای خود انتخاب کرده است نمایانگر تمایل آنها برای قابلیت غنی‌سازی و نه قابلیت پیشرفت تسلیحات هسته‌ای است. برنامه هسته‌ای ایران بر فناوری هسته‌ای نسل آینده و نه بر تولید گسترده و استقرار حداکثر سانتریفیوژها متمرکز شده است. ایران در صورتیکه تمایل به دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای داشت، خیلی راحت‌تر می‌توانست از ترکیب‌های فناوری مفیدتر و برتری استفاده کند. ایران هیچ‌گونه عجله‌ای از خود برای توسعه و پیشرفت تلاش‌های هسته‌ای دو منظوره نشان نداده است.

4) انزوا: ایران به این مسئله پی برده است که اگر کشوری تسلیحاتی شود، روسیه و چین را وادار می‌کند تا در تحمیل‌ تحریم‌های مخربانه که اقتصاد ایران را فلج می‌کند، به آمریکا و جامعه بین‌الملل می‌پیوندد. ایران این مسئله را می‌داند که به اسرائیل این فرصت را می‌دهد تا مهمات خود را گسترش دهد؛ به این بهانه که تسلیحاتی شدن ایران تهدیدی برای موجودیت اسرائیل است.

5) آرزوها: راهبرد نهایی ایران تبدیل شدن به یک کشور مدرن است به شکلی که ایران به طور کامل قابلیت رقابت با غرب در زمینه فناوری‌های پیشرفته را داشته باشد. اکثر سیاستمداران برجسته ایران بر این باورند که داشتن تسلیحات هسته‌ای در طولانی‌ مدت مانعی برای دستیابی ایران به همکاری فناوری گسترده با کشورهای پیشرفته به وجود می‌آورد که ایران چنین چیزی را نمی‌خواهد.

6) حسن نیت: ایران در حین مذاکرات در بین سالهای 2003 تا 2005 با فرانسه، آلمان و انگلیس پیشنهادی را مطرح کرد که شامل توقف غنی‌سازی اورانیوم در سطح 5 درصد، صادر کردن تمامی اورانیوم غنی شده یا تبدیل آن به میله‌های سوختی، تعهد به پروتکل الحاقی توافقنامه پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که شامل حداکثر شفاف‌سازی درباره برنامه هسته‌ای ایران می‌شود و موافقت کرد که اورانیوم غنی‌شده را به کشور دیگری بفرستد تا به میله‌های سوختی مورد نیاز رأکتور تحقیقاتی تهران تبدیل شود. تمامی این اقدامات ایران، برای این بود که نشان دهد که به دنبال غنی‌سازی اورانیوم برای تبدیل به تسلیحات هسته‌ای نیست. ایران برای آنکه حسن نیت خود را به اثبات برساند، فراتر از تعهدات خود رفت اما آمریکا و اتحادیه اروپا هنوز نیز این پیشنهاد ایران را رد می‌کنند.

7) هیچ ذخیره اورانیوم غنی شده وجود ندارد: اتهامات علیه ایران مبنی بر ذخیره اورانیوم غنی شده برای ساخت تسلیحات هسته‌ای اشتباه است زیرا ایران سالانه به 27 تن اورانیوم غنی شده با درصد غنای 3.5 درصد نیاز دارد تا برای تنها نیروگاه هسته‌ای خود در بوشهر استفاده کند و در حال حاضر ایران حدود 7 تن اورانیوم غنی‌شده با این درصد غنا تولید کرده و به 20 تن دیگر نیاز دارد.

8) پیشنهادات غنی‌سازی: بزرگترین نگرانی غرب و اولویت برتر گفت‌وگوهای هسته‌ای ایران بر اورانیوم با درصد غنای 20 درصد متمرکز شده است. در فوریه 2010 و برای دومین بار در سپتامبر 2011، ایران پیشنهاد داد در قبال دریافت میله‌های سوختی، تولید اورانیوم با درصد غنای 20 را متوقف کند و یک بار دیگر غرب این پیشنهاد را رد کرد. در نشست بین «کاترین اشتون» رئیس‌ سیاست خارجی اتحادیه اروپا و «سعید جلیلی» مذاکره کننده ارشد هسته‌ای ایران که در 19 سپتامبر صورت گرفت، ایران یکبار دیگر پیشنهاد داد که اورانیوم با درصد غنای 20 را متوقف کند به این شرط که گروه 1+5، اقدامات متقابل را در نظر بگیرد. احمدی‌نژاد در یک مصاحبه تلویزیونی تصریح کرد: «اگر به ما سوخت 20 درصد بدهند، خیلی فوری غنی‌سازی اورانیوم با درصد غنای 20 را متوقف می‌کنیم.» اما اروپا این حسن نیت ایران را با تحمیل تحریم‌های بیشتر پاسخ داد.

9) بازدارندگی: یک اتهام عمده علیه ایران این است که هر زمان به تسلیحات هسته‌ای دست پیدا کند، این سلاح‌ها را علیه آمریکا و اسرائیل استفاده می‌کند. این اتهامات بسیار بی‌منطق است زیرا هرگونه اقدام تحریک‌آمیز از جانب ایران علیه آمریکا و اسرائیل که خود به ترتیب دارای هزاران و صدها سلاح‌های هسته‌ای هستند، به نابودی مطلق منتهی می‌شود. ایران آشکارا به این واقعیت اعتراف کرده است.

10) تغییر نظام را فراموش کنید: ایده برخی از سیاستمداران آمریکایی این است که انگیزه ایران برای دنبال کردن تسلیحات هسته‌ای، بازدارندگی هسته‌ای است. اگر این نگرانی درست باشد، بنابراین سلاح‌های هسته‌ای ایران تنها برای جلوگیری از جنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد که این پیامد مثبتی است اما این نگرانی بر فرضیه نادرستی بنا شده است زیرا ایران قصد ندارد با چنین هدفی به سلاح‌های هسته‌ای دست پیدا کند. در حین جنگ 8 ساله ایران و عراق، آمریکا و غرب تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا از عراق علیه ایران حمایت کنند اما نتوانستند ایران را شکست دهند و بالعکس، ایران بدون سلاح‌های هسته‌ای در 34 سال گذشته قوی تر شده است و تلاش‌های غرب برای سرنگونی نظام را ناکام گذاشته است و بالعکس موقعیت آمریکا و اسرائیل در منطقه علیرغم آنکه هزاران سلاح هسته‌ای دارند، تنزل پیدا کرده است.

نویسنده این یادداشت با استناد به این دلایل، ضمن تأکید بر آنکه ایران به دنبال تسلیحات هسته‌ای نیست، گفت که اینها تنها اندک دلایلی بود برای آنکه غرب به جای اعمال خشونت و تحریم‌های بیشتر علیه ایران، به دنبال یک راه‌حل واقع‌گرایانه باشد.

به اعتقاد محقق موسسه پرینستون وودرو ویلسون، تهران تنها توافقنامه‌ای را می‌پذیرد که در آن گروه 1+5، حق قانونی ایران برای غنی‌سازی اورانیوم را تحت چارچوب «ان‌پی‌تی» بپذیرد و به تدریج تحریم‌ها علیه این کشور را حذف کند و در عوض، ایران برای کاهش نگرانی‌های غرب، فتوای آیت‌الله «علی خامنه‌ای» رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران در جهت ممنوع دانستن سلاح‌های هسته‌ای را عملی می‌کند، پروتکل الحاقی و ترتیبات فرعی (کد 3.1) را اجرا می‌کند و با آژانس برای رفع ابهامات فنی و نگرانی‌های این سازمان درباره ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌ای خود همکاری می‌کند.

موسویان تصریح کرد که در این شرایط ایران همچنین حاضر می‌شود ذخایر اورانیوم غنی‌شده که مازاد مصرف داخلی است را صادر می‌کند یا آن را به میله‌های سوختی تبدیل می‌کند و یک کنسرسیوم چندجانبه برای غنی‌سازی اورانیوم در ایران به وجود می‌آید.

وی در پایان با اشاره به این موارد تأکید کرد که این بسته پیشنهادی حق قانونی ایران برای غنی‌سازی اورانیوم در چارچوب «ان‌پی‌تی» را به رسمیت می‌شناسد و در عین حال تضمین می‌کند که ایران برای همیشه یک کشور غیرتسلیحات هسته‌ای باقی می‌ماند.

خبرآنلاین

بحران غزه؛ اهداف و نتایج

یادداشتی از دکتر سید محمد صادق خرازی،‌ معاون اسبق وزارت خارجه 

ديپلماسي ايراني:‌ در حالی که در روزهاي گذشته قاهره مركز رفت و آمد رهبران سیاسی براي يافتن راه حلی برای پایان بحران غزه بود، سوالی که ذهن بسیاری را به خود مشغول کرد این بود كه كساني كه شعار مقاومت و دفاع از آرمان فلسطين سر مي دادند و سال هاي متمادی حمايت از اخوان المسلمین و ديگر سازمان هاي مشابه را به عنوان عمق استراتژيک سازماني خود تبلیغ می کردند اینک چگونه مي خواهند رفتار خود در قبال بحران غزه را توجيه كنند؟

علاوه بر اين،‌ اين سوال مطرح است كه هدف رژیم صهیونیستی از آغازحمله گسترده هوائی به غزه چه بود و آیا به اهداف خود دست یافت یا خیر؟ به نظر می رسد تحلیل رفتار اسرائیل در حمله به غزه بدون توجه به مسائل داخلی و رقابت هاي انتخاباتي احزاب سرزمين اشغالي امکان پذیر نباشد. همچنین نوع جديد روابط با اسرائيل آمریکا و سر خوردگي نخست وزير تندروي آن در حمايت بي نتيجه از رقيب جمهوریخواه رئيس جمهور فعلي در انتخابات اخير امريكا در اين زمينه مي تواند موثر باشد.

بايد توجه داشت كه تحولات دنياي اسلام در دوسال اخیر كه با عنوان بيداري اسلامي يا بهار عربي خوانده مي شود و عملکرد تند نتانیاهو در اسرائیل موجب شده که ديگر جریانات فكري و احزاب مخالف نتانياهو در اسرائیل انتقادات فراوانی نسبت به عملكرد دولت او داشته باشند و او امروز، در بن بستی گرفتار شده که برای فرار از آن دست به هر اقدام ماجراجویانه ای مي زند.

در كنار اين بايد توجه داشت كه واقعه بی سابقه در تاريخ مناسبات اسرائيل وامريكا از بدو تاسيس تاكنون رخ داده این است که برای اولین بار رهبران اسرائیل به طور صریح و بی پرده از نامزدی مشخص در انتخابات امر حمایت کردند که نتوانست به کاخ سفید راه یابد و بازنده شد. حمایت صریح نتانیاهو از میت رامنی و شکست او در انتخابات آمریکا، وضعیت بغرنج نتانیاهو در اسرائیل را بیش از پیش سخت تر کرد. اگر رامنی در آمریکا به قدرت رسیده بود، نتانیاهو وضعیت مستحکم تری پیدا می کرد. اما پیروزی اوباما، روابط سرد واشنگتن- تل آویو در چهار سال گذشته را سرد تر خواهد کرد.

علیرغم اینکه با انتخاب مجدد اوباما،‌خطوط اصلی سیاست خارجی و به ویژه در قبال اسرائیل نمی تواند تغییر چندانی پیدا کند ولی احتمال دارد باراک اوباما نگرش جدیدی به منازعه اعراب و اسرائیل پیدا کند. وی شاید به نقطه ای برسد و دریابد که آمریکا بیش از این نمی تواند به خاطر سیاست های افراطیون در تل آویو هزینه بدهد. لذا از دولت اسرائیل می خواهد که در رفتارهای خود در منطقه تجدید نظر کند و اصلاحاتی را در سیاست خارجی خود در دستور کار قرار دهد.

 این مسئله را می توان در عدم تمایل آمریکا از ورود نیروی زمینی اسرایئل به غزه مشاهده کرد. در حالی که پیش از این همواره آمریکا بی چون و چرا از سیاست های اسرائیل در قبال فلسطینیان حمایت می کرد، اینک اوباما با نوعی خویشتنداری با این مسئله مواجه می شود و اسرائيل را از ورود نيروهاي زميني خود به غزه بر حذر مي دارد.

به نظر مي رسد علاوه بر اهداف داخلي،‌ اسرائیل در حمله به غزه، در تلاش برای تضعیف قدرت بازدارندگي مجموعه نيروهاي فلسطيني، در پي ضربه زدن به توان گردانهای قسام و همچنين ارزیابی تسلیحاتی حماس و دیگر گروههای جهادی بود.

 تصور رژیم صهیونیستی بر این بود می تواند با کمترین هزینه زیرساخت های تسلیحاتی گروههای فلسطینی را تخریب کند تا از توان آنها برای ضربه زدن به اسرائیل در مواقع لزوم جلوگیری کند و بر ضریب امنیت خود بیفزاید. فارغ از این که توان نظامی حماس، بر قدرت بازدارنگی رژیم صهیونیستی فائق آمد و راکت های فلسطینی "گنبد آهنین" را در نوردیدند و در قلب اسرائیل به زمین نشستند. این مسئله نشان می دهد که اسرائیل درک درستی از توان نظامی فلسطینیان نداشته و در توهم قدرت خود به سر می برد.

اما آنچه که به عنوان یک نتیجه این جنگ باید مورد توجه قرار داد، تقویت رویکرد انقلابی و جهادی در منطقه است. در سالهای اخیر جریانی در منطقه به رهبری اردوغان به راه افتاد که مدعی بود که با شیوه هایی جدید می تواند با اسرائیل مقابله کند. این جریان تلاش کرد که از موج خیزش بیداری کشورهای عربی به نفع خود بهره بجوید و فکر خود را به این کشورها صادر کند ولی این جنگ، بحران و تناقض های این جریان را واضح کرد. مرسی درمصر با اين بحران مواجه شد که بالاخره در مقابل کشتار مردم بیگناه فلسطینی چه موضعی اتخاذ کند؟  از قدیم گفته اند که با حلوا حلوا دهن شیرین نمی شود؛‌ با حرف های قشنگ و دیپلماتیک مرسی و اردوغان هم زخم های تن فلسطین التیام نمی یابد. افكار عمومي امروز در منطقه به داوري رويكرد رهبران سياسي در قبال اين كشتار نشسته اند .

درواقع اين سوال براي مردم در جهان اسلام پيش مي آيد كه در حالي كه رهبران سنتی دنياي عرب و تركيه، كشتي های مملو از سلاح و مهمات براي معارضین مورد حمایت خود در سوريه ارسال می کنند، چگونه و با چه منطقي نسبت به حمايت تسليحاتي از فلسطينيان اقدام نمي كنند. این در حالی است که تا چند روز قبل،‌ فلسطينيان، غزل شجاعت و مجاهدت براي اردوغان میسرودند، و امروز نمي توانند رفتار پاردوكسيكال تركيه، سعودي، قطر و مصر را توجيه كنند.

 بنابراین يك نتیجه منطقی این جنگ مي تواند اقبال دوباره به رویکرد انقلابی سیاست خارجی در منطقه باشد که ایران و حزب الله نمادهای آن هستند. رژیم صهیونیستی به خوبی می دانست که در صورت تداوم حملات خود به غزه، موجبات بیداری جریان های جهادی خاورمیانه را ایجاد مي كند و شاید از این روست كه تن به آتش بس با فلسطينيان داد.

به هر حال آنچه می توان از بحران کنونی غزه برداشت کرد این است که کلاف سردرگم بحران های خاورمیانه و معادلات آن روز به روز پیچیده تر می شود و با سیاست های گذشته نمی توان با آن مواجه شد.

 آمریکا و دیگر قدرتهای جهانی باید بدانند که معادله منطقه خاورمیانه بدون حضور همه قدرت های منطقه ای قابل حل نیست. شاید یکی از اهداف رژیم صهیونیستی برای حمله به غزه تضعیف و یا تعویق امکان ديالوگ بین ایران آمریکا و تحت الشعاع قرار دادن آن بود؛‌ ولی به نظر می رسد که بحران غزه برای اوباما بیش از پیش ثابت کرد که نیاز است که با ایران به عنوان منادی تفکر گفتگو و انقلابی و جهادی در منطقه به تعامل بپردازد تا بخشی از مشکلات منطقه از سوریه تا غزه با حمایت ایران حل شود./ 16

تهران می‌داند اوباما مرد جنگ نیست

دیپلماسی ایرانی: کارشناسان معتقدند که تهران از انتخاب مجدد باراک اوباما برای بار دوم به سمت ریاست جمهوری امریکا احساس رضایت می‌کند و اکنون بیش از گذشته بر تداوم سیاست‌هایش برای دستیابی به تکنولوژی هسته‌ای پافشاری دارد.

به گزارش وب سایت شبکه خبری الجزیره، یکی از جاسوس‌های سابق سی‌آی‌ای در پرونده ایران در مطلبی که در روزنامه امریکایی نیویورک تایمز منتشر کرده است، می‌گوید که همچنان راه حل دیپلماتیک برای حل بحران هسته‌ای ایران وجود دارد و ایران می‌تواند در صورت قبول شرایط بین‌المللی به یک قدرت هسته‌ای در جهان تبدیل شود.

رضا کحلیلی که مدت‌ها برای سی‌آی‌ای علیه ایران فعالیت می‌کرده است، همچنین می‌گوید که تلاش‌های دیپلماتیک با ایران تا بدین لحظه شکست خورده است و باید راهکار دیپلماتیک جدید در برابر ایران اتخاذ کرد. وی همچنین می‌گوید که تحریم‌ها آن تاثیری که غرب گمان می‌کند، بر ایران نگذاشته است و این کشور همچنان برای دستیابی به تکنولوژی هسته‌ای اصرار دارد.

وی همچنین می‌گوید که ایرانی‌ها با انتخاب مجدد اوباما احساس خرسندی می‌کنند و گمان می‌کنند که اکنون بیشتر می‌توانند با غرب به مذاکره نشسته و برای ادامه برنامه هسته‌ای‌شان با غربی‌ها به توافق برسند. برای همین باید به زودی شاهد افزایش مذاکرات میان ایران و غرب باشیم.

این در حالی است که برخی از تحلیلگران داخل ایران نیز معتقدند که یکی از دلایل پیروزی باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری امریکا مخالفت وی با فشارهای خصمانه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل علیه ایران است و این احتمال وجود دارد که با انتخاب مجدد اوباما در چهار سال آینده لابی صهیونیست‌ها که بسیار تحت تاثیر فشارهای نتانیاهو قرار دارند آن تاثیر لازم در سیاست‌های اوباما برای مقابله با ایران را نداشته باشند.

کارشناسان امریکایی درباره این گونه تحلیل‌ها می‌گویند که اکنون ایرانی‌ها به این باور رسیده‌اند که اوباما به این نتجیه رسیده است که راهی جز مذاکره با ایران وجود ندارد. برای همین به هیچ وجه به فکر جنگ با ایران نیست و حتی می‌توان گفت که حمله به ایران را خط قرمز برای خود قلمداد می‌کند.

یکی از دیپلمات‌های امریکایی که نخواست نامش فاش شود در این باره می‌گوید: «ایرانی‌ها به خوبی دریافته‌اند که اوباما مرد جنگ نیست و قصد حمله به ایران را ندارد برای همین می‌خواهند از این وضعیت بهره‌برداری کرده و ضمن پیشبرد برنامه هسته‌ای‌شان از شدت فشارهای غرب علیه خود نیز بکاهند و در عین حال راه حلی دیپلماتیک برای برنامه هسته‌ای خود بیابند.»

وی همچنین به حمله ایران به یک جنگنده بدون سرنشین امریکایی که چندی پیش در خلیج فارس رخ داد، اشاره می‌کند و می‌گوید: «آن واکنش در حقیقت پیامی دیپلماتیک برای امریکا بود که جنبه علنی نداشت و نمی‌توان به هیچ وجه از آن به عنوان یک پاسخ نظامی تعبیر کرد.»

این دیپلمات همچنین می‌گوید: «در سال 2009 ایران تنها در تاسیسات هسته‌ای نطنز عملیات غنی‌سازی انجام می‌داد اما اکنون در فوردو نیز هزاران سانتریفیوژ فعالیت غنی سازی اورانیوم را انجام می‌دهند. تاسیساتی که در زیر زمین قرار دارند و از هر گونه حمله هوایی مصون هستند.»

این در حالی است که تاسیسات هسته‌ای اصفهان نیز فعال است و ایران برنامه‌های جداگانه‌ای برای گسترش تاسیسات هسته‌ای خود در دیگر نقاط کشور نیز دارد. همچنین در بوشهر نیز تاسیسات معظم هسته‌ای این شهر آماده بهره‌برداری است و به زودی وارد مدار می‌شود.

از سوی دیگر ایران توان نظامی خود را نیز توسعه داده است و اکنون به یکی از کشورهای بزرگ صاحب تکنولوژی پیشرفته نظامی به ویژه در ساخت موشک‌های بالستیک و زمین به زمین، زمین به هوا، و دریا به زمین تبدیل شده است. موشک‌هایی از طراز‌ شهاب 3، ارو 2 و موشک‌های با برد بالای 1500 کیلومتر که می‌تواند ضمن افزایش توان دفاعی ایران، آن را در برابر هر گونه حمله خصمانه خارجی نیز مصون نگه دارد.

اکثریت کارشناسان و ناظران غربی در حال حاضر بر این اعتقادند که ایران به یک قدرت نظامی، سیاسی، اقتصادی و هسته‌ای منطقه‌ای تبدیل شده است و هر گونه حرکت خصمانه‌ای علیه آن می‌تواند عواقب بسیار وخیمی نه تنها برای منطقه بلکه برای کل جهان داشته باشد. این دیپلمات امریکایی در این باره می‌گوید: «ثبات و استقرار اقتصاد و سیاست جهانی اکنون به چگونگی تعامل با ایران بستگی دارد. ایرانی که چه غرب بخواهد چه نخواهد به جمع کشورهای بزرگ صاحب تکنولوژی هسته‌ای پیوسته است.»

سؤالات کنکور دکتری تخصصی روابط بین الملل سال 1389 

دانشگاه آزاد اسلامی

برای دانلود  اینجا  کلیک کنید!

سؤالات کنکور دکتری تخصصی روابط بین الملل سال 1390

همان طور که قبلا وعده داده بودم اولین سری سوالات کنکور دکتری روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی که مربوط به سال 1390 می باشد را جهت استفاده داوطلبین در وبلاگ گذاشتم ؛ البته با کمترین هزینه!!!

کنکور دکتری روابط بین الملل 1390 دانشگاه آزاد اسلامی

موفق باشید

هادی آخوندی نعمت آباد

جنبش غیرمتعهدها یا عدم تعهد (Non-Aligned Movement)

جنبش کشور‏های غیر متعهد یا جنبش عدم تعهد در سال ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ خورشیدی در اوج جنگ سرد و فضای دوقطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایه‌داری (امپریالیسم)، قرار داشتند، تشکیل شد. اما با اتمام دوران جنگ سرد، هم اکنون اعضای این جنبش را اکثراً کشورهای در حال توسعه تشکیل می‌دهند.

نخستین تلاش برای ایجاد همگرایی میان کشورهایی که بعدها به غیرمتعهدها معروف شدند، در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ در شهر باندونگ اندونزی انجام شد.جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر و سوکارنو رؤسای وقت حکومت کشورهای هند، مصر و اندونزی در این اجلاس اندیشه تشکیل چنین سازمانی را مطرح کردند. چون این اتفاق کمی بعد از استقلال هند رخ می‌داد تحت تأثیر جهان بینی ماهاتما گاندی نیز قرار داشت.

در ۱۹۶۱ اولین اجلاس سران عدم تعهد با حضور مارشال یوسیپ بروز تیتو رهبر یوگسلاوی، قوام نکرومه رهبر غنا، جمال عبدالناصر رئیس جمهور مصر، جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند و احمد سوکارنو رهبر استقلال اندونزی در کنفرانسی که در شهر بلگراد در کشور یوگسلاوی برگزار شد، این سازمان موجودیت خود را اعلام کرد.

بالاترین رکن جنبش اجلاس سران است که هر سه سال در یکی از کشورهای عضو تشکیل می‌گردد. علاوه بر آن می‏توان از اجلاس سالانه وزیران، اجلاس سالانه کارشناسان، اجلاس سالانه دفتر هماهنگی و نشست‏های تخصصی و دوره‏ ای این جنبش نام برد. نشست‏های دوره‏ ای جنبش در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد و نشست‏های آژانس‏ها و سازمان‏های تخصصی این سازمان نیز حائز اهمیت است.

نشستهای انجام گرفته توسط اعضای جنبش:

گردهمایی نخست - بلگراد، ۶-۱ سپتامبر، ۱۹۶۱

گردهمایی دوم - قاهره، ۱۰-۵ اکتبر، ۱۹۶۴

گردهمایی سوم - لوزاکا، ۱۰-۸ سپتامبر، ۱۹۷۰

گردهمایی چهارم - الجزیره، ۹-۵ سپتامبر، ۱۹۷۳

گردهمایی پنجم - کلمبو، ۱۹-۱۶ اوت، ۱۹۷۶

گردهمایی ششم - هاوانا، ۹-۳ سپتامبر، ۱۹۷۹

گردهمایی هفتم - دهلی نو، ۱۲-۷ مارس، ۱۹۸۳

گردهمایی هشتم - حراره، ۶-۱ سپتامبر، ۱۹۸۶

گردهمایی نهم - بلگراد، ۷-۴ سپتامبر، ۱۹۸۹

گردهمایی دهم - جاکارتا، ۷-۱ سپتامبر، ۱۹۹۲

گردهمایی یازدهم - کارتاگینا، ۲۰-۱۸ اکتبر، ۱۹۹۵

گردهمایی دوازدهم - دوربان، ۳-۲ سپتامبر، ۱۹۹۸

گردهمایی سیزدهم - کوالالامپور، ۲۵-۲۰ فوریه، ۲۰۰۳

گردهمایی چهاردهم - هاوانا، ۱۶-۱۵ سپتامبر، ۲۰۰۶

گردهمایی پانزدهم - شرم الشیخ ۱۱-۱۶ جولای، ۲۰۰۹   

گردهمایی شانزدهم - تهران ۲۰۱۲

ایران و جنبش عدم تعهد

ایران که به دلیل عضویت در پیمان نظامی مرکزی سنتو از عضویت در این جنبش محروم مانده بود در سال ۱۹۷۹ پس از پبروزی انقلاب به جنبش عدم تعهد پیوست. در سال‌های اولیه حیات جنبش ایرانیان نام آن را به "جنبش ناوابستگان" ترجمه کردند. اما به دلیل عدم اقبال عمومی نام "غیرمتعهدان" مصطلح گردید. ایران بعد از پیوستن به جنبش در اجلاس سران ۱۹۷۹ در هاوانا و از آن به بعد در همه نشست‌های مختلف این جنبش حضور داشته‌است. لغو برگزاری هفتمین اجلاس سران در بغداد به دلیل تجاوز نظامی عراق به ایران و انتقال این اجلاس به دهلی نو از مهمترین رویدادهای جنبش به حساب می‌آید. شانزدهمین اجلاس سران کشورهای غیر متعهد ۹ و ۱۰ شهریور ۱۳۹۱ (۳۰ و ۳۱ آگوست ۲۰۱۲) در تهران برگزار شود.

منبع : ویکی پدیا

به زودی سوالات کنکور دکتری روابط بین الملل سالهای 83 تا 90

دانشگاه آزاد اسلامی

با هزینه ای بسیار کمتر از وب سایت های دیگر  منتشر می شود!